Hoe dan?! Hoe dan?!

  Hoe doen sommige vrouwen dat toch?

Alleenstaande moeder van kinderen die fulltime bij je wonen. Een eigen bedrijf opzetten, draaiende houden of een drukke baan hebben. Het huishouden. Je sociale leven. Gezonde voeding. Sporten. De rekeningen betalen én ook nog een beetje leuk voor de dag komen!

En daten.

O nee, wacht.

Daar is vaak helemaal geen tijd en energie meer voor. Doordeweeks lig je om acht uur voor pampus op de bank en in het weekend ligt er nog een soort tweede werkweek aan taken op je te wachten.

En de kosten? Die halveren helaas niet mee met je inkomen. Ja, er zijn toeslagen. Die zijn ontzettend fijn en daar mogen we blij mee, maar uiteindelijk ligt er toch heel erg veel, nou ja… zeg maar gewoon alles, op één bordje.

Die van mij schijnen nog best veel te doen in huis en vrij makkelijk te zijn, maar ondertussen hangen die twee pubers toch heerlijk op de bank. Vastgeplakt aan hun telefoonscherm.

Ik kom thuis na een dag werken, haal met mijn jas nog aan het eten uit de vriezer en constateer dat de eieren wéér op zijn. Vervolgens vraag ik of de droger is leeggemaakt.

Een blik alsof ik ze zojuist heb gevraagd om met blote handen de wc te ontstoppen.

Niet altijd hoor! 😂 Maar negen van de tien keer moet ik wél vragen of ze het gedaan hebben. Uit zichzelf zien ze het namelijk niet of komt het gewoon niet in ze op. Puberbrein, hè?!

Oh… en dan die dagelijks terugkerende vraag: Wat gaan we vanavond eten?

AAAAAARRRGGGGG!!

De hele dag keuzes maken. Voor je werk, je kinderen, hun toekomst én die van jezelf.

Hoe heerlijk zou het zijn als er af en toe iemand zegt: Ik heb gekookt. Ga jij maar zitten.

Of:

Hier heb je een wijntje en tien miljoen euro. De rest regel ik.

Is dat nou zo veel gevraagd?

En dan nog even over je sociale leven. Vriendinnen hebben hun gezinnen, partners, werk en kinderen.

Logisch, natuurlijk!

Maar soms word je toch een beetje vergeten. Niet uit onwil, maar omdat iedereen druk is en je zelf ook niet altijd degene bent die contact zoekt of uitjes organiseert. 

Dus ga je soms alleen naar de film. Ach… denk maar zo: dan hoef je je popcorn tenminste niet te delen. Toch?!

Maar even terugkomen op mijn eerste zin. Even serieus: HOE DOEN JULLIE DAT?!

Fulltime werken, kinderen verzorgen, het huis schoonhouden, in shape blijven, vaak knokken met en tegen hormonen (zowel die van jezelf als die van je pubers), de koelkast vullen, afspraken regelen, een leuke vriendin zijn, jezelf én je kinderen aan 101 dingen herinneren én acht uur per nacht slapen?

Zodra ik in bed lig, besluit mijn brein vaak dat het tijd is om alle levensvragen, to-do’s en verkeerde beslissingen van de afgelopen twintig jaar te evalueren. Dus ik ben al blij als ik de vijf uur haal per nacht.

ADHD, hè?

Dus lieve vrouwen die ook 101 ballen in de lucht houden: vertel me jullie geheim!

Hebben jullie een geniaal systeem, een huishoudelijke kabouter of een persoonlijke laaf?

Of accepteren jullie gewoon dat de wasmand nooit leeg is, lege pakken melk doodleuk terug in de koelkast worden gezet, je over schoenen struikelt, je huis er binnen een uur na een grondige poetsbeurt alweer smoezelig uitziet, de kleding van je kind soms bijna uit zichzelf de wasmachine in kan lopen, je chronisch vermoeid bent en je vier keer moet vragen voordat er iemand in beweging komt?

Of kunnen jullie de boel soms gewoon over de schutting gooien naar de vader, zodat je zelf ook eens een datingapp kunt aanslingeren en iets warms, met of zonder borsthaar en mét een hartslag, kunt scoren?

Tell me, girls… TELL ME! 😂