Huh?! Hoe komt die blauwe plek hier?

  Vergeetachtig, chaotisch en druk… zo staan ADHD’ers vaak bekend. Dit klopt ook wel.

Maar….

Maar er zit zóveel meer onder. Kleine dingen, subtiele dingen. Dingen waar bijna niemand over praat, maar die voor een ADHD-er wél vaak elke dag meespelen.

Niet ‘recht’ bewegen (letterlijk) bijvoorbeeld.

Dit is er eentje waar mensen vaak om moeten lachen als je het vertelt, maar het is echt zo.

Veel ADHD’ers bewegen niet super strak of lineair. Ze lopen vaak een beetje slingerend. Maken onverwachte bochten in een supermarkt alsof ze een onzichtbare route volgen.
Lopen tegen je aan, wanneer ze naast je lopen, en botsen net iets vaker tegen tafels, deurposten of stoelen die er al jaren staan.

Hoe kom ik nou weer aan die blauwe plek hier? Is bij sommigen gewoon een soort standaard vraag, die ze zichzelf wekelijks stellen.

En dan heb je ook nog dat zij altijd in het hoofd zitten. Veel ADHD’ers zijn zó veel in hun hoofd bezig, dat het lijf een soort bijzaak wordt.

Dus een maaltijd overslaan omdat je niet goed voelt dat je honger hebt. (Wat soms weer handig kan zijn, voor de lijn. 😁)

Of pas na uren realiseren dat je eigenlijk al heel lang moest. En als je het dan eindelijk doorhebt, moet je vaak heel hard naar het toilet rennen. Anders ben je te laat. Oeps.

Dat heet interoceptie: het vermogen om signalen van je lichaam te voelen en te begrijpen. Bij ADHD staat dat vaak net wat anders afgesteld. Je lichaam stuurt de hele dag appjes…maar bij sommige ADHD-ers komen die meldingen gewoon wat later binnen.

Als er één ding is dat ADHD ècht typeert, dan is het time-blindness. Deze is wel bekender dan de andere twee maar wordt toch vaak vergeten te vermelden.

Tijd is geen rechte lijn.
Tijd is… elastisch lijkt het wel.

Ik ben er over vijf minuten. Eigenlijk zeggen we: ik ben nog even mijn mail aan het beantwoorden en heb nog een half uur nodig.

Ik ben onderweg. Realiteit: je staat nog steeds sokken te zoeken of moet misschien zelfs nog wel eerst douchen.

Dit onthoud ik wel. Deze vind ik zelf het ‘leukste’. Veelal zijn ADHD-ers namelijk al vergeten wat je aan het vertellen bent, nog voordat zij zelf deze zin uitgesproken hebben.

Het is niet luiheid of chaos om de chaos. Het is echt een ander tijdsgevoel in je brein.  Tijd is er pas als het (bijna) te laat is.

Heel efficiënt systeem. Vooral als je van adrenaline houdt 😉 En laten zij daar nu eens heel goed op gaan..haha

Wat ik zelf altijd interessant vind: deze dingen lijken klein, maar ze hebben invloed op nagenoeg alles.

Hoe je beweegt, hoe je je lijf ervaart, hoe je afspraken beleeft.

Nu je dit weet, kan het je ook helpen anders ernaar te kijken.  Minder het is ‘fout’. Meer oh… ‘zo werkt het systeem dus’.

Bijzonder hè, dat ADHD.

Een brein dat schakelt als een malle en altijd in beweging is.  Soms alleen een tikkeltje later dan gepland 😉