Informatief? Zeker. Maar compleet…?

  Afgelopen vrijdag (17 mei 2026) was ik te zien in een documentaire over ADHD op late (middelbare) leeftijd. 

(Ik geef het toe: even slikken en confronterend dat ik inmiddels in die categorie val 😅 )

De documentaire liet mooi zien wat een late diagnose van ADHD met je kan doen. De verwarring. De misdiagnoses. De opluchting als er eindelijk woorden zijn voor iets wat je al zo lang voelt. De jaren van zoeken.

Zó herkenbaar. En zó belangrijk dat hier aandacht voor is.

En toch… terwijl ik keek, dacht ik: er is óók een ander verhaal.

Er werd veel gesproken in algemene termen. Over chaos. Vergeetachtigheid. Dingen niet op orde hebben.

En toen dacht ik: huh?! Hoor ik daar ook bij?
Mijn huis is netjes. Ik vergeet zelden iets.

Ben ik geen “echte”? Een soort light-versie?

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben echt blij dat er steeds meer aandacht komt voor ADHD. Zeker bij vrouwen. Voor hen is het jarenlang onderbelicht gebleven. Met alle gevolgen van dien. Deze ontwikkeling is hard nodig.

En ja, ADHD kan pittig zijn. Zeker in combinatie met hormonale schommelingen. Therapie. Medicatie. Een gezonde leefstijl. Allemaal kan het helpen.

Maar… er zijn toch altijd meerdere wegen naar Rome?

Want wat ik vaak mis, is de andere kant.
De kant van kracht.

Het snelle schakelen.
Het aanpassingsvermogen.
Het anders durven denken.

Zolang ADHD vooral wordt neergezet als lastig, chaotisch of “iets wat opgelost moet worden”, blijven we het bekijken als iets wat niet klopt. Dat je ‘anders’ bent.

Terwijl het óók gaat om iets anders.

Jouw “anders” zijn, kan ook jouw voordeel zijn! Zowel privé als zakelijk.

Dus als we ons nu eens niet voornamelijk focussen op wat “gerepareerd” moet worden maar ook goed gaan kijken op wat er al wél is.

Want geloof me: die kracht is er!

Ik zie het dagelijks. In mezelf. En in de mensen met wie ik werk.

Net zoals ieder “normaal” mens talenten heeft, kan ADHD óók een talent zijn. Iets wat je kunt inzetten. Waar je je voordeel uit kunt halen.

Maar ja… als je jarenlang hoort dat het niet goed is, onhandig is, vervelend is… dan kijk je er misschien overheen. Of durf je het niet eens onder ogen te zien. Want je hebt geleerd: dit hoort niet. Dit is niet “oké”.

Maar wat als dat niet het hele verhaal is? Wat als jouw ADHD óók jouw kracht is?

ADHD of geen ADHD….wat misschien nog wel belangrijker is: weet jij waar jouw power zit?