Kerst in de supermarkt.

Gisteren had ik zo’n klein, heerlijk, spontaan momentje dat me meteen een glimlach bezorgde.

Achter mij in de rij stond een man met… één boodschap. Ik daar met mijn kar vol kerstboodschappen. In Nederland is het bijna traditie om te gourmetten met de kerst en de ministukjes vlees waren in de aanbieding. Hoewel ik als wereldreiziger vaak overal mijn draai vind, ben ik op zo een moment toch ècht een Nederlander en ga ik voor de aanbiedingen. 😅

Toen dacht ik: laat ik hem eens voor. Eén man, één boodschap. Een snelle daad van vriendelijkheid.

Grote ogen, een frons van wat gebeurt hier? en toen een glimlach. De verbazing op zijn gezicht was bijna tastbaar. Alsof iemand hem net had verteld dat hij de loterij had gewonnen.

We raakten kort in gesprek, lachten om het alledaagse gedoe, staand tussen kransjes, gourmetschotels en aanbiedingen, in de rij van de kassa. Geen zware gesprekken, geen agenda. We namen lachend afscheid.

En toen dacht ik: dit zouden we vaker moeten doen. Iemand voor laten gaan, iemand aankijken, glimlachen of een vriendelijk woord zeggen. Kleine momenten, groot effect.

Kerst is de tijd van geven, maar misschien hoeven we dat niet alleen met cadeaus te doen. Een glimlach, een gebaar van vriendelijkheid, een stukje aandacht (misschien wel júíst richting vreemden) kan net zo waardevol zijn.

Dus ja, gisteren was het een man met één boodschap. Morgen kan het iemand anders zijn.

Misschien maken we met z’n allen de wereld een beetje vriendelijker. Gewoon door te kijken. Te glimlachen en iemand eens voor te laten gaan.

Niet veel maar soms is dat alles wat nodig is om iemands dag, en misschien zelfs die van jezelf, te maken.

Zoals Moeder Teresa ooit zei: We can do no great things; only small things with great love.