Huh?! Wat gebeurd hier?
Ken je dat? Zoโn gevoel waarbij je eerst nog zegt: Geeft niet joh, kan gebeuren. Maar een uur later denk je: ๐๐ข๐ค๐ฉ๐ต ๐ฆ๐ฆ๐ฏ๐ด ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏโฆ ๐ธรก๐ต ๐จ๐ฆ๐ฃ๐ฆ๐ถ๐ณ๐ฅ๐ฆ ๐ฉ๐ช๐ฆ๐ณ ๐ฆ๐ช๐จ๐ฆ๐ฏ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ?
Contacten gelegd, mensen achterna gezeten om alles op tijd af te krijgen, agendaโs afgestemd, afspraken bevestigd, geld betaald, dingen geboekt.
Alles was geregeld.
En toenโฆ kwam het appje. Geen belletje, maar een berichtje.
๐๐ฆ ๐ฅ๐ณ๐ถ๐ฌ ๐ฆ๐ฏ ๐ต๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ฆ, was de reden.
Ik ben echt de beroerdste niet, want ik weet als geen ander dat er in het leven van alles kan gebeuren. Ik weet hoe het voelt. En ik weet dat zelfzorg belangrijk is. Natuurlijk baalde ik wel. Het had me geld gekost.ย
Heeyyโฆ zulke dingen kunnen gebeuren. Dus: okรฉ.
Maar…
Het complete gebrek aan moeite. Geen alternatief. Geen meedenken. Geen empathie. Geen excuses…. Dat deed me meer.ย
En toen hoorde ik dat er op precies datzelfde moment een andere afspraak gepland stond. (Spoiler: die leverde meer geld op.)
Ik wist even niet wat ik moest zeggen. (En dat is vrij uitzonderlijk, zoals mensen die mij kennen, weten.)
Wat we hadden, was een zakelijke afspraak. Dus ik probeerde het niet persoonlijk te nemen. Ik heb de vrijgekomen tijd goed benut met een hoognodig bezoek aan de kapper. Maar het zette me ook aan het denken.
Want of het nu om iets persoonlijks of iets zakelijks gaat… is het niet altijd persoonlijk?
Als jij tijd, energie, moeite, vertrouwen, geld en intentie in iets stoptโฆ dan is dat toch per definitie persoonlijk?
Ik hoor helaas steeds meer verhalen die overeenkomen met wat ik hierboven beschrijf. Het lijkt wel alsof het nakomen van afspraken tegenwoordig een luxe is geworden. Is respect voor de agenda en tijd van een ander een soort bijzaak aan het worden?
Aan jezelf denken is goed, je grenzen bewaken nog beter. Dat leer ik mijn coachees ook.
Maar bestaat er ook nog zoiets alsย โeen man een man, een woord een woordโ?
Verandert de wereld langzaam in een plek waar afspraken alleen worden nagekomen als het iemand op dat moment uitkomt, hij of zij er zin in heeft of het financieel iets oplevert?
๐๐ผ๐ฒ ๐ธ๐ถ๐ท๐ธ ๐ท๐ถ๐ท ๐ต๐ถ๐ฒ๐ฟ๐ป๐ฎ๐ฎ๐ฟ? ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ฒ๐ป๐ฏ๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ผ๐ณ ๐๐ถ๐ฒ ๐ท๐ถ๐ท ๐ต๐ฒ๐ ๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐?
Gelukkig gebeurt dit soort dingen niet dagelijks en morgen lach ik er vast om.
Of schrijf ik er een stukje over.
ย Oh wachtโฆ
“Een man een man, een woord een woord“
– Oud Nederlands gezegdeย –