‘liefde’ is overal, ook in een parkeergarage. 

Ohoh… oh oh…

Ik hoor een zware mannenstem tussen de oh oh’s een kreunend geluid maken, maar besteed er geen aandacht aan.
Ik ben op zoek naar mijn auto en heb geen idee of ik deze op de zesde of zevende verdieping van de garage heb neergezet, waardoor ik doelloos ronddwaal.

Weer hoor ik gekreun, en weer negeer ik het. Ik loop met gebogen hoofd snel de hoek om, richting het geluid. Zojuist was ik al door een walm wiet gelopen—zo sterk dat ik me licht in m’n hoofd voelde. En dat terwijl ik er alleen maar doorheen was gelopen. Moet je nagaan hoe de rokers zich moeten voelen?!

Ik was al diverse keren aangesproken met mfrouw, mfrouw bij de ingang van de parkeergarage. Kort keek ik de jongen aan en moest inwendig lachen om zijn hangende oogleden en rode ogen.

“Magikuwatfraguh!?”

“Nee, sorry, ik heb haast, vriend,” zeg ik en kijk hem vriendelijk aan, maar besef me dat ik me echt niet veilig voel met al die stonede jongeren bij de ingang en in de garage.

Snel het trappenhuis uit, op weg naar mijn auto—en dus naar het gekreun.

“Ohhh, sorry, mfrouw,” hoor ik opeens.

Ik kijk op en zie een man met een baard iets voorovergebogen staan. Zijn broek zit om z’n enkels. Erg harige billen ontbloot.

Ik knipper met m’n ogen als ik achter hem een andere man met een baardje zie. Op het moment dat ik kijk, zie ik hoe hij met beide handen de twee harige kadetten van de ander vasthoudt en met zijn neus verdwijnt in de bilspleet van de ander.

“Ga vooral door. Stoor je niet aan mij. Laat je niet afleiden, hoor!” hoor ik mezelf zeggen, terwijl ik met mijn linkerhand een gebaar maak alsof ik iets van mijn schouder afveeg. “Ik zoek alleen mijn auto.”

“Oh oké, mfrouw. Succes dan met zoeken,” hoor ik nog net voordat ik snel de hoek omloop en me moet inhouden om niet in lachen uit te barsten.

Ah, eindelijk! Hier staat hij. Naast een groepje jongens met blikken bier in hun hand en een boxje waar harde muziek uit knalt.

Gauw start ik mijn auto en doe de deuren op slot. Pas op de A20 barst ik hard in lachen uit.

Dat gezicht van die man die werd gerimd, heb ik tot ik thuis was op mijn netvlies gehad. 🤣